Blogger news

Το Αλεποχώρι στον νομό Έβρου, είναι ένα παλαιό και μικρό χωριό στα δυτικά του Διδυμοτείχου και εγγύτατα στα σύνορα με τη Βουλγαρία. Ελληνικό χωριό, παλαιόθεν.

Τετάρτη, Ιουνίου 13, 2018

Ιστορία του Αλεποχωρίου 1936

Κυριακή 28 Ιουνίου 1936


     Στην κεντρική πλατεία του χωριού μ΄ολως εξαιρετική επιτυχία εγένετο έκθεσις εργοχείρων , κεντημάτων ξυλογλυπτικής , πιλοπλαστικής κλπ . Η σχολική τελετή του Δημοτικού σχολείου Αλεποχωρίου που μόλις λιγα μέτρα απέχει από τα Βουλγαρικά σύνορα της οποίας το πλούσιο πρόγραμμα εξετελέσθη με εξαιρετική επιτυχία γι΄αυτό δε δικαιωματικά η ακούραστη και γιομάτη ζωή νεαρά δασκάλα του χωριού Κατίνα Ναζίρη απέσπασε τα συγχαρητήρια των παρισταμένων , για τους αληθινούς κόπους που κατέβαλε να παρουσιάση κάτι το καλό και αναμορφωτικό και προοδευτικό .
     Στο ‘’Ξωτικό’’ η Ζωή Παπαθανασίου Καλαιτζίδη , στο ‘’Επάγγελμα του δασκάλου ‘’ οι Σωτηρούδης , Τσιακύρας , στο ‘’Όρφανό’’ ο Γκουδίνας , στο ‘’Λαμπρή δασκάλα’’ οι Βουζίνας , Αντωνούδης , και η παρέα του , στο ‘’ οι πλούσιοι που πρέπει να βοηθούν τους πτωχούς’’ οι Δεσλή , Τσιαγκούδη , Τσιακίρα , στο ‘’ ο Λιχούδης’’ Π.Βουζίνας , στο ΄΄η αριθμητική’’ οι Νικούδης , Μιχαλόπουλος , στο ‘’η καλή πράξις’’ η Αντωνούδη , στο ‘’τα δώρα των καλών εξετάσεων η Αραμπατζή , Τσιακίρα , στο ‘’ η αδελφική αγάπη’’ ο Ματζιαρούδης , στο ‘’τα δύο δάκρυα’’ η Πουργιάζη , στο ‘’ είμαι πρώτης τάξεως παιδί’’ ο Γιαγκούδης , στο δραματάκι ‘’ η Νικολήττα κάνει την κυρία ‘’ οι Βουζίνας , Καραφυλλίδης Μαρία Μπουδίνα , Μαρία Νακούδη κλπ.
     Εκείνο που επιβάλλεται να τονισθή είναι , ότι η δ)νις Ναζίρου κατέβαλε κάθε προσπάθεια να παρουσιάση κάτι στην κοινωνία το επέτυχε και γι’αυτό είναι αξιέπαινος .  


















Σάββατο, Αυγούστου 20, 2016

Αντωνούδης Απόστολος Ιερέας Εφημέριος Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου 18/8/2016


     - Αγαπητοί συγχωριανοί
     - Όπως σας είχα πει και πέρυσι τέτοιον καιρό , ήρθε η ώρα να βγω κι εγώ σε Σύνταξη πλέον . Ήρθε η ώρα να αποχωρήσω . Ήρθε η ώρα να ξεκουραστώ λιγάκι .
     - Συμπλήρωσα Ιερέας 40 χρόνια . Τα 5 χρόνια στο Μικρό Δέρειο και Μεταξάδες και τα 35 χρόνια εδώ , στο χωριό μας . Ήμουν νιός και γέρασα που λένε . Τα χρόνια πέρασαν .Μαζί περάσαμε και ζήσαμε , πάρα πολλά αυτά τα 35 χρόνια . Ζήσαμε χαρές , μα ζήσαμε και λύπες .Κάναμε γάμους και βαπτίσεις , μα κάναμε κηδείες και μνημόσυνα . Έτσι είναι η ζωή . Όλα για τους ανθρώπους είναι . Για όλα υπάρχει μια αρχή και ένα τέλος . Τελειώνοντας λοιπόν σιγά σιγά , αυτήν την κοινή μας πορεία , θέλω για μια ακόμη φορά να ευχαριστήσω δημοσίως :
      - Όλες τις Εκκλησιαστικές επιτροπές , που συνεργάστηκα μαζί τους , όλα αυτά τα 35 χρόνια .
      - Όλους τους Προέδρους της κοινότητας μας καθώς και τα κοινοτικά Συμβούλια
     - Όλους τους ψάλτες , που πέρασαν άπαυτο εδώ το ψαλτήρι , μέχρι και τις σημερινές ψάλτριες .
       - Κυρίως όμως θέλω να ευχαριστήσω , όλους και όλες εσάς , για την μεγάλη ηθική και υλική συμπαράσταση που δείξατε προς το πρόσωπό μου . Την εμπιστοσύνη που όταν κάτι σας ζητούσα αμέσως μου το δίνατε .Άλλος λίγο άλλος πολύ , όλοι κάτι κάνατε για την Εκκλησία .Και φυσικά ότι κάνατε το βλέπετε .
    - Όλες οι προσφορές , όλα τα αφιερώματά  σας
    - Όλες οι δωρεές , όλα τα τάματά σας  , όλα βρίσκονται εντός του Ναού .
    - Οι Αγιογραφίες , οι Εικόνες .
    - Οι Πολυέλαιοι , οι καντήλες
     -Τα στασίδια και πολλά άλλα  ομόρφυναν την μικρή μας Εκκλησία .
    - Μπορεί να είχαμε μικρό Ναό , αλλά έχουμε όμορφο Ναό . Δόξα το Θεώ . Οι άνθρωποι δυστυχώς λιγοστεύουν .
       - Για όλα αυτά λοιπόν , και για πολλά άλλα σας προσκαλώ όλους και όλες . χωρίς εξαίρεση , μικρούς και μεγάλους , όσοι μπορείτε , να έρθετε την Πέμπτη 18 Αυγούστου και ώρα 8:30 στην αυλή του Δημοτικού Σχολείου για ένα κέρασμα από μένα Εις Ένδειξη Ευχαρίστησης , για όλα αυτά τα χρόνια που περάσαμε μαζί . Θα είναι κάτι σαν αποχαιρετιστήριο δείπνο .
      -Από 1 Σεπτεμβρίου καταθέτω την αίτηση μου για σύνταξη .
     - Και πάλι σας ευχαριστώ όλους και θα σας περιμένω.
     - Ο Θεός μαζί σας


                                                              Αντωνούδης Απόστολος
                                                                             Ιερέας
                                                                         Εφημέριος
                                                                        Ιερού Ναού
                                                            Κοιμήσεως της Θεοτόκου











































Τετάρτη, Φεβρουαρίου 10, 2016

Αγίου Χαραλάμπους



Ο Άγιος Χαράλαμπος ο Ιερομάρτυς και θαυματουργός, γεννήθηκε στην Μαγνησία το 90 μ.Χ. περίπου και μαρτύρησε στα χρόνια των μεγάλων διωγμών της Χριστιανοσύνης. Η Μαγνησία αυτή κατά πάσαν πιθανότητα ήτανε στη Θεσσαλία. Τα ερείπιά της σώζονται ακόμη κοντά στο χωριό που λέγεται «Μηλιές». Είχε το ευτύχημα να γεννηθή από γονείς ευσεβείς χριστιανούς που κρατούσανε την πίστι τους στο Χριστό με κίνδυνο της ζωής τους στους δύσκολους, αλλά ηρωικούς εκείνους χρόνους των διωγμών.
Αφιερώθηκε, λοιπόν, εις την υπηρεσία του Χριστού. Έγινε ιερέας το 130 μ.Χ. Από την θέσι του τώρα αυτή, από το θείο αυτό αξίωμα της Ιερωσύνης, ανέλαβε τον μεγάλον αγώνα, αφ’ ενός ν’ ανοί­ξη τα μάτια του κόσμου και να δουν τον κίνδυνον από την ειδωλολατρικήν πλάνην και αφ’ ετέρου ν’ αγιάζη με τα μυστήρια τους πιστούς και να τους οδηγή στην τελειότητα. Μπροστά σε Χριστιανούς και ειδωλολάτρες, άρχισε τα φλογερά χριστιανικά κηρύγματά του. Καίτοι σ’ όλη του τη μακρά ζωή — έζησε 113 χρόνια — έγιναν πολλοί διωγμοί των Χριστιανών και αυτός ποθούσε το μαρτύριο, και δεν ελάμβανε κανένα μέτρο, εν τούτοις επέζησε, διότι ο Θεός τον εφύλαττε γι’ αργότερα. Εμαρτύρησε το 202 μ.Χ.

Απολυτίκιο Αγ. Χαραλάμπους










Δευτέρα, Απριλίου 06, 2015

Θρακική Γενοκτονία



6 Απριλίου: η Γενοκτονία των Θρακών





              Η 6η Aπριλίου είναι γνωστή σ’ όλους τους Έλληνες ως η ημερομηνία κατά την οποία η Γερμανία επετέθη στην Eλλάδα, το 1941. Για τους Θρακιώτες, όμως, η ημέρα αυτή ανακαλεί άλλες οδυνηρές αναμνήσεις. H 6η Aπριλίου του 1914 ήταν η ημέρα που οι Nεότουρκοι επέλεξαν για να εκδιώξουν τους Έλληνες πολλών χωριών της επαρχίας Aρκαδιουπόλεως και της Bιζύης, αλλά και άλλων θρακικών περιοχών. Ήταν Kυριακή του Πάσχα, αυτού που στην μνήμη των Θρακιωτών έμεινε ως «το Mαύρο Πάσχα». H 6η Aπριλίου σηματοδότησε την απαρχή των συστηματικών διώξεων σε βάρος του Θρακικού Eλληνισμού από τους Tούρκους.
          Oι διώξεις, βεβαίως, είχαν αρχίσει πολύ ενωρίτερα, ήδη από το 1908 και ολοκληρώθηκε το 1922, με την καταστροφή του Eλληνισμού της Mικράς Aσίας, της Θράκης και του Πόντου.
         Η γενοκτονική συμπεριφορά των Νεοτούρκων ήταν λοιπόν αποτέλεσμα ενός σατανικά οργανωμένου και μεθοδικά μελετημένου σχεδίου, όπως προκύπτει από τα τουρκικά αρχεία: Με βίαια μέσα, με εμπορικό αποκλεισμό, με βαριά φορολογία, λεηλασίες περιουσιών, τρομοκρατικές και δολοφονικές επιθέσεις, υποχρεωτικής στράτευσης, ατιμώσεις, ομαδικές σφαγές, εκτοπισμούς καταναγκαστική εργασία (τάγματα εργασίας) εξανάγκασαν τους Θρακιώτες να εγκαταλείψουν την Αν. Θράκη. Έτσι την περίοδο 1913 – 1917, 232.000 Θρακιώτες εξαναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πανάρχαιες πατρογονικές εστίες και να καταφύγουν στην ελεύθερη Ελλάδα και σε χώρες του εξωτερικού.
      Άλλοι 96.000 οδηγήθηκαν στην Μ. Ασία σε καταναγκαστικά έργα. Χωριά ολόκληρα μετακινήθηκαν σε άλλες περιοχές της Θράκης για να εγκαταστήσουν σ” αυτά οι Νεότουρκοι πρόσφυγες Μωαμεθανούς από τη Βοσνία. Από τους 96.000 εκτοπισθέντες στη Μικρασία επέστρεψαν στις εστίες τους, ζωντανά φαντάσματα, με τη λήξη του Α” Παγκοσμίου πολέμου μόνο 50.000. Οι 46.000 Ανατολικοθρακιώτες πέθαναν στη Μ. Ασία από τις αγγαρείες, τις ασθένειες, τον υποσιτισμό και τις κακουχίες. Αν λάβουμε υπόψη ότι η Αν. Θράκη το 1910 αριθμούσε 360.000 – 370.000 Έλληνες, εύκολα βγαίνει το συμπέρασμα ότι στην περιοχή της Αν. Θράκης παρέμειναν μέσα στην ερημωμένη – ερειπωμένη Ελληνική γη μόνο 30.000 – 40.000 Έλληνες, οι περισσότεροι γέροι, ανήμποροι και απροστάτευτοι. Κορύφωση των διωγμών σε βάρος του Ελληνικού στοιχείου υπήρξε το Μαύρο Πάσχα του 1914 (6η Απριλίου).
        Στο ψήφισμα του 7ου Παγκοσμίου Συνεδρίου των Θρακών, στο Διδυμότειχο (9-11 Iουνίου 2006), καθιερώθηκε η 6η Aπριλίου ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Θρακικού Eλληνισμού.





Κυριακή, Απριλίου 05, 2015

Κυριακή των Βαΐων





Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.

Ο δε λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.








Κυριακή, Μαρτίου 29, 2015

Γιατί το λέν ΑΛΕΠΟΧΩΡΙ .




Σ΄ ένα χωριό στα σύνορα
Ελλάδος Βουλγαρίας
Χαρά τρανή γινότανε
Επί τουρκοκρατίας

Κόσμος πολύς μαζεύτηκε
Πολλά τραπέζια στρώνουν
Και το καινούργιο αντρόγυνο
Όλοι το καμαρώνουν.

Η νύφη είναι όμορφη
Και ο γαμπρός λεβέντης
Μα πρώτος θε να τη χαρεί
Ο Τούρκος ο αφέντης

Γιατ΄είναι έθιμο παλιό
Θεέ μου πως κρατάει
Την πρώτη νύχτα να περνά
Η νύφη στο σαράι

Ετούτη όμως τη φορά
Δεν πρόκειται να γίνει
Γιατί δυό άντρες του χωριού
Το είπανε στην Πύλη

Κρυφά στην Πόλη πήγανε
Κρυφά και πίσω ήρθαν
Σαν αλεπούδες πονηρές
Το σχέδιο πετύχαν

Ο Τούρκος συλλαμβάνεται
Τον παίρνουν με το ζόρι
Και το χωριό τ΄αλλάζουνε
Το λέν΄Αλεποχώρι.




Οι στίχοι είναι δημιουργία του Αντωνούδη Κωνσταντίνου του Αντωνίου 
( Δεκ. 1991)


Τετάρτη, Μαρτίου 25, 2015

25η Μαρτίου 1821


Η Ελληνική επανάσταση του 1821 είναι το πρώτο μέρος του Ελληνικού αγώνα της ανεξαρτησίας (1821-1832), που διεξήγαγε ο υπόδουλος ελληνισμός ενάντια στην Οθωμανική αυτοκρατορία και που κατέληξε στην αναγνώριση της ανεξαρτησίας του Ελληνικού κράτους από την Πύλη, με την συνθήκη του Μαΐου του 1832.
Η περίοδος είναι ευρέως γνωστή στην σύγχρονη Ελλάδα με τον όρο "επανάσταση του 21", και η επέτειος εορτασμού της έναρξής της είναι η 25η Μαρτίου, ημέρα επίσημης αργίας για το Ελληνικό κράτος.



Γύρω στα μέσα του Μαρτίου του 1821 σημειώθηκαν σποραδικά επεισόδια εναντίον των Τούρκων και το τρίτο δεκαήμερο του ίδιου μήνα εκδηλώθηκαν οι πρώτες συλλογικές επαναστατικές πράξεις: Στις 21 στα Καλάβρυτα, στις 22 στη Μάνη, στις 23 στην Καλαμάτα και στις 24/25 στην Πάτρα και σ’ όλες σχεδόν τις επαρχίες της Πελοποννήσου καθώς και σε άλλες περιοχές (Σάλωνα, Γαλαξίδι, Λειβαδιά, Αταλάντη).
Τον Απρίλιο η επανάσταση απλώθηκε στις Σπέτσες, στα Ψαρά, στην Ύδρα, στην Κάσο, στη Μύκονο, στην Αττική και σε άλλες περιοχές.





Έκτοτε , η 25 Μαρτίου γιορτάζεται από όλους τους Έλληνες σε ανάμνηση της τότε συγκέντρωσης του λαού που οι σκλαβωμένοι Έλληνες έπαψαν να είναι ραγιάδες .